۱. باید سوال را صحیح درک کنیم
باید یک متن توصیفی برای شرح تصویری که در مقابلمان است بنویسیم. باید حداقل ۱۵۰ کلمه باشد و ۲۰ دقیقه برای آن صرف کنیم. این تصویر می‌تواند یک گراف خطی، نمودار میله‌ای، نمودار دایره‌ای، جدول، روند فلوچارت، دیاگرام یا نقشه باشد. یا حتی ممکن است چند بخشی باشد و از بیش از یکی از این تصاویر تشکیل شده باشد.

دقت کنیم که انواع مدل‌ها را تمرین کنیم. این task ها به صورت چرخشی طراحی می‌شوند و تکرار نمی‌شوند. بدون تمرین، نمره تحت تأثیر منفی قرار می‌گیرد و اینکه task مهارت‌های زبانی ما را می‌سنجد و حتی خلاصه کردن یک نمودار به زبان مادری نیز می‌تواند سخت باشد.

۲. باید بدانیم با تصویر چه کار کنیم.
مهم نیست نوع task چیست. همیشه در academic task 1  از ما می‌خواهد اطلاعات ارائه شده را با انتخاب کردن و گزارش دادن ویژگی‌های اصلی خلاصه کنیم و هر جا لازم است مقایسه کنیم. فقط باید نکات و اطلاعات مربوط خلاصه شوند. با توجه به داده‌های موجود در تصویر باید انتخاب کنیم که راجع به چه چیز نظر دهیم. یعنی کاملاً انتخابی پیش برویم.

۳. باید با استفاده از اعداد گزارش دهیم و به نام بردن داده‌ها اکتفا نکنیم.

۴. شباهت‌ ها و تفاوت‌های اطلاعات موجود باید بررسی شوند. در اینجا، ساختار پاسخ ما شکل می‌گیرد. نباید داده‌ها را لیست کنیم. حتماً تفاوت ها، حداقل‌ها و حداکثرها را آنالیز کنیم و روندها را شناسایی و توصیف کنیم.

• نباید هر آنچه که می‌بینیم را توصیف کنیم. لازم نیست به تک تک اعدادی که نوشته شده اشاره کنیم. فقط اعدادی که مقایسه‌های لازم را به ما نشان می‌دهند انتخاب و گزارش می‌کنیم.
• باید این توانایی را در خود تقویت کنیم که داده‌ها را گروه بندی کنیم. این مسئله اصلا به مهارت‌های زبانی ربط ندارد. باید تمرین کنیم تا داده‌های خیلی واضح را شناسایی کنیم.
• نباید بیشتر از ۲۰ دقیقه برای این task صرف کنیم چون کیفیت task 2 رو تحت تأثیر قرار می‌دهد. برنامه ریزی، چک کردن و نوشتن آن نباید بیشتر از ۲۰ دقیقه طول بکشد.
• تقسیم بندی زمان باید به این صورت باشد: ۲ تا ۳دقیقه برای برنامه ریزی و تصمیم‌گیری: یعنی چه چیز را برای نظر دادن انتخاب کنیم. ۱۰ تا ۱۵ دقیقه فقط جواب را بنویسیم و در این مرحله هیچ اطلاعات جدیدی اضافه نمی‌کنیم. ۲ تا ۳ دقیقه هم به بازخوانی و اصلاح ایرادات کوچک اختصاص می‌دهیم. در این مرحله به دنبال ایراداتی هستیم که در تمرینات خود داشتیم تا اصلاحشان کنیم.
• برای ساختار نوشته باید برنامه ریزی کنیم. باید درست راجع به ساختار آن فکر کرده باشیم تا نوشتن راحت باشد.

برای داشتن ساختار صحیح باید به این نکات توجه کنیم:

- خواندن تیتر: باید روی فرمول تیتر تمرکز کنیم و مطمئن شویم که اطلاعات دقیق و به ترتیب صحیح گزارش می‌شود. گاهی عجله در نوشتن موجب تفسیر اشتباه تیتر می‌شود.
- ویژگی‌های اصلی: ویژگی ‌های اصلی نوشته ما چه چیزهایی هستند. چه چیزهایی قرار است مقایسه، توصیف یا مشاهده شوند. برای اهمیت آن‌ها باید دلیل بیاوریم و با اعداد آن‌ها را ساپورت کنیم.
- تشخیص گروه داده‌ها: حداقل‌ها، حداکثرها، نقاط اوج و الگوها را تشخیص دهیم.
- برنامه ریزی برای پاراگراف بندی: باید یک پاراگراف introduction و حداقل دو پاراگراف body داشته باشیم.
- پاراگراف آغازین: این پاراگراف باید عالی باشد. به منطق «چه چیز، کجا، کی» دقت کنیم. در اینجا باید بنویسیم که تصویر چه چیز را نشان می‌دهد، کجا و کی داده‌ها قرار دارند. در پاراگراف آغازین می‌توانیم یک خلاصه بنویسیم.
- پاراگراف‌های بدنه: فقط اطلاعات ضروری را توصیف کنیم. حداقل‌ها، حداکثرها، مقایسه‌ها، روندها، شباهت‌ها و تفاوت‌ها. اطلاعات مرتبط باید گروه‌بندی شوند و به هر گروه یک پاراگراف اختصاص دهیم. از transitions, cohesive devices, connectors مناسب استفاده کنیم تا مطمئن شویم نوشته کاملاً روان و واضح باشد.
- انتخاب زبان: نباید از کلماتی که در صورت سوال است استفاده کنیم. از کلماتی استفاده کنیم که هم معنی هستند و همان مفهوم را می‌رسانند. اگر دقیقاً از فرمول صورت سوال استفاده کنیم نمره کم می‌شود چون نشان دهنده دایره لغت ضعیف است. باید از ساختارهای متنوع (ساده و پیچیده) استفاده کنیم و ساختارها را تکرار نکنیم. برای نمره ۷ یا بالاتر باید از ساختارهای مقایسه‌ای استفاده کنیم. باید از زمان صحیح افعال استفاده کنیم. زبان نوشته باید رسمی باشد.